Έχει περάσει μισός αιώνας από τη στιγμή που η Γαλλία κατασκεύασε την τελευταία στρατιωτική βάση έξω από την επικράτειά της. Και για πρώτη φορά στην ιστορία της μια νέα βάση θα κατασκευαστεί σε χώρα η οποία δεν υπήρξε ποτέ αποικία της. Ο Νικολά Σαρκοζί παρέστη αυτή την εβδομάδα στα εγκαίνια της πρώτης ναυτικής και αεροπορικής βάσης της Γαλλίας στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα (ΗΑΕ) και συγκεκριμένα στο Αμπου Νταμπι. Η «βάση της ειρήνης», όπως την ονόμασαν οι Γάλλοι αξιωματούχοι, υποτίθεται ότι θα χρησιμοποιηθεί άμεσα στη μάχη κατά της πειρατείας στον Ινδικό Ωκεανό.

«Από στρατιωτικής απόψεως δεν λέει και πολλά» έσπευσε να σημειώσει ο αγγλοσαξονικός Τύπος με εμφανή τα σημάδια της απέχθειας. Από διπλωματικής απόψεως όμως, συμπλήρωσαν εφημερίδες όπως ο Βρετανικός Ιντιπέντεντ, «ο Σαρκοζί ξεκινά ένα επικίνδυνο παιχνίδι γκολφ (λογοπαίγνιο με τη λέξη Gulf – Περσικός Κόλπος)».

Η ψυχρή αντίδραση των αγγλοσαξόνων ήταν φυσικά απόλυτα αναμενόμενη στο Παρίσι το οποίο με την κίνησή του αυτή επιχειρεί να σπάσει το στρατιωτικό μονοπώλιο Αμερικής και Βρετανίας στην περιοχή. Λίγες μόλις εβδομάδες από τη στιγμή που ο Σαρκοζί αναγνώρισε το αμερικανικό imperium, ανακοινώνοντας την επιστροφή της χώρας του στο στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ, με τη νέα του κίνησή δηλώνει παρόν και σε ένα σημείο που ίσως και να μην είναι τόσο ευπρόσδεκτος. Η Γαλλία δείχνει να απομακρύνει προς στιγμήν το βλέμμα της από την Αφρική, όπου παραδοσιακά διατηρούσε σημαντική στρατιωτική παρουσία και να στρέφεται προς τα ανοιχτά μέτωπα του Ιράν, του Αφγανιστάν, του Πακιστάν αλλά και της Μέσης Ανατολής.

Θεωρητικά βέβαια ο ατλαντιστής Σαρκοζύ κατανοεί ότι με την κατασκευή της βάσης, μόλις 250 χιλιόμετρα από τις ακτές του Ιράν, αυξάνει την αξία χρήσης του Παρισιού στη διαρκή αντιπαράθεση της Ουάσινγκτον με την Τεχεράνη. Η ιρανική ηγεσία άλλωστε δεν έκρυψε την αγανάκτησή της για τη δημιουργία της βάσης. Πολύ περισσότερο που το Παρίσι πρωτοστατεί τελευταία στις διεθνείς πιέσεις για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Πρακτικά όμως το εγχείρημα του Σαρκοζί δεν παύει να αποτελεί ένα αγκάθι στην παντοκρατορία της Ουάσινγκτον που μέχρι απολάμβανε το μονοπώλιο των ξένων στρατιωτικών βάσεων στην περιοχή. Η αντιπαράθεση μάλιστα με τις ΗΠΑ ενδέχεται να έρθει πολύ πιο σύντομα από ότι μπορεί να φανταστεί ο Γάλλος πρόεδρος. Και αυτό γιατί η στρατιωτική παρουσία της Γαλλίας στα ΗΑΕ συνδυάζεται με ιδιαίτερα επιθετική πολιτική από την πλευρά της γαλλικής πολεμικής βιομηχανίας. Ήδη από αυτό το ταξίδι ο Σαρκοζί συνοδευόταν από δεκάδες Γάλλους επιχειρηματίες. Ανάμεσά τους ξεχώρισαν οι αντιπρόσωποι της εταιρείας Ντασό, η οποία φιλοδοξεί να πουλήσει τα πρώτα 60 μαχητικά αεροσκάφη της στο Άμπου Ντάμπι. Μαζί τους και στελέχη ενός γαλλικού κονσόρτσιουμ που αναμένεται να αναλάβει την κατασκευή δυο πυρηνικών σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Η Γαλλία δηλαδή στήνει το πολεμικό μαγαζάκι της, μέσα στο πολυκατάστημα οπλικών συστημάτων των ΗΠΑ απευθυνόμενη στους καλύτερους πελάτες που έχει γνωρίσει ο πλανήτης – Εμίρηδες που αγοράζουν μαχητικά αεροσκάφη ακόμη και εάν δεν έχουν επαρκή εναέριο χώρο για να τα απογειώσουν.

Για την ιστορία η επίσκεψη Σαρκοζί σηματοδότησε και την έναρξη των εργασιών κατασκευής του Λούβρου των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων – μια πολιτισμική πινελιά στον τεράστιο καμβά των γεωπολιτικών ισορροπιών και των συμφερόντων της γαλλικής πολεμικής βιομηχανίας. Ελάχιστοι βέβαια παρατήρησαν ότι ενώ η υπερσύγχρονη στρατιωτική βάση ολοκληρώθηκε σε χρόνο ρεκόρ 18 μηνών η κατασκευή ενός απλού κτιρίου που θα φιλοξενήσει γλυπτά και πίνακες θα χρειαστεί τουλάχιστον τρία με τέσσερα χρόνια.  

Εφημερίδα ΠΡΙΝ

 


Comments




Leave a Reply