«Κοιτάξτε, εάν εκλεγούμε εμείς, δεν πρόκειται να αλλάξει και τίποτα σπουδαίο». Δυσκολευόμαστε να εντοπίσουμε ένα ιστορικό προηγούμενο στο οποίο ένας υποψήφιος βουλευτικών εκλογών υπόσχεται να μην αλλάξει τίποτα. Κι όμως, αυτό ακριβώς ήταν το μήνυμα που έστελναν όλα τα πολιτικά στελέχη της Χεζμπολάχ του Λιβάνου μια εβδομάδα πριν από τις εκλογές, που σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις, ίσως φέρουν τη σιιτική οργάνωση στην εξουσία. Το ιστορικό σήμα της οργάνωσης με το καλάσνικοφ διακρίνεται αμυδρά πλέον στις προεκλογικές αφίσες οι οποίες για πρώτη φορά δεν παρουσιάζουν μάρτυρες της αντίστασης αλλά δυτικού τύπου προεκλογικά συνθήματα. Οι χαμηλοί τόνοι της οργάνωσης έχουν φυσικά αποδέκτες τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό όπου η οργάνωση δίνει την πραγματική μάχη της νομιμοποίησή της.

Απέναντι, όμως, στη σοβαρότητα της Χεζμπολάχ οι αντίπαλοι της οργάνωσης στο Λίβανο, το Ισραήλ και τις ΗΠΑ επιδίδονται σε υστερική προπαγάνδα. Ειδικότερα οι εκπρόσωποι του ισραηλινού λόμπι στην Ουάσινγκτον οριακά σταματούν τις αναλύσεις τους πριν προβλέψουν την οριστική συντέλεια του πλανήτη. «Μια ενδεχόμενη νίκη της Χεζμπολάχ θα ενεργοποιήσει ντόμινο καταστροφικών εξελίξεων από το Μαρόκο μέχρι το Ιράκ» υποστήριζε το νεοσυντηρητικό Ινστιτούτο της Ουάσινγκτον που ελέγχεται από το ισραηλινό λόμπι. Συμπλήρωνε μάλιστα ότι μια τέτοια εξέλιξη θα σημάνει το οριστικό τέλος της αμερικανικής επιρροής στη Μέση Ανατολή. Χωρίς φυσικά να πιστεύει τέτοιες αστειότητες η Ουάσινγκτον έριξε το βάρος της εναντίον της Χεζμπολάχ στέλνοντας στην περιοχή τον αντιπρόεδρο Τζο Μπάιντεν να απειλήσει με διακοπή της οικονομικής ενίσχυσης σε περίπτωση που η σιιτική οργάνωση καταλάβει δημοκρατικά την εξουσία. Η συνέχιση της ροής κεφαλαίων προς το Λίβανο αποτελεί αυτή τη στιγμή σημείο κλειδί καθώς σε ενδεχόμενη επικράτηση της Χεζμπολάχ πιθανότατα θα διακοπεί ο πακτωλός χρημάτων που έφτανε εκεί από τα αμερικανόδουλα σουνιτικά καθεστώτα της Αιγύπτου και της Σαουδικής Αραβίας. Προκειμένου να ξεπεράσουν και αυτό το εμπόδιο εκπρόσωποι της Χεζμπολάχ ήρθαν σε επαφή με στελέχη του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου το οποίο σύντομα πρέπει να αποφασίσει εάν θα ανανεώσει τις δανειοδοτήσεις προ το Λίβανο. Προφανώς εάν κάτι τέτοιο επιτευχθεί θα σημαίνει ότι η νέα κυβέρνηση έχει λάβει και τη σιωπηρή έστω αποδοχή της Ουάσινγκτον. Προς το παρόν πάντως πρέπει να σημειωθεί ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει θέσει ζήτημα τερματισμού της χρηματοδότησης ενώ ακόμη και το Λονδίνο άνοιξε νέους διαύλους επικοινωνίας με την Χεζμπολάχ.

Ενώ όμως η Δύση τηρεί στάση αναμονής, περιμένοντας προφανώς και το αποτέλεσμα των ιρανικών εκλογών στις 12 Ιουνίου, υπόγεια κέντρα συνεχίζουν το σκοτεινό έργο τους εναντίον της Χεζμπολάχ. Μυστικές υπηρεσίες (αγνώστου προς το παρόν προελεύσεως) άφησαν να διαρρεύσουν στον Τύπο πληροφορίες σύμφωνα με τις οποίες πίσω από τη δολοφονία του Λιβανέζου πρώην πρωθυπουργού Ραφίκ Χαρίρι δεν βρίσκεται η Συρία αλλά η Χεζμπολάχ. Οι πληροφορίες που δημοσιεύτηκαν από το γερμανικό περιοδικό Σπίγκελ αναφέρουν ότι η ειδική επιτροπή που ερευνά τη δολοφονία εντόπισε κινητά τηλέφωνα που, όπως υποστηρίζει, χρησιμοποιήθηκαν από μέλη της Χεζμπολάχ κοντά στο σημείο της δολοφονίας. Τα κινητά, σύμφωνα πάντα με το αμφιβόλου σοβαρότητας ρεπορτάζ, εντοπίστηκαν επειδή ένας από τους εκτελεστές τα χρησιμοποιούσε για να παίρνει τηλέφωνο… την κοπέλα του. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ, που επισκέφθηκε το Λίβανο αμέσως μετά τον Τζο Μπάιντεν, αμφισβήτησε, εμμέσως πλην σαφώς, την ανεξαρτησία της επιτροπής λέγοντας ότι η Μόσχα θα συνεχίσει να την υποστηρίζει μόνο εάν είναι «αμερόληπτη και δεν εξυπηρετεί συγκεκριμένες πολιτικές σκοπιμότητες».

Ενδεχομένως βέβαια η είδηση στη συγκεκριμένη περίπτωση να μην είναι μόνο οι καταγγελίες εναντίον της Χεζμπολάχ αλλά και η «αθώωση» της Συρίας η οποία παρεμπιπτόντως διεξάγει, εδώ και μήνες, μυστικές συνομιλίες με το Ισραήλ για την επιστροφή των υψωμάτων του Γκολάν. Ούτως η άλλως η δολοφονία του Χαρίρι, η οποία πυροδότησε την πρώτη «πολύχρωμη» επανάσταση στη Μέση Ανατολή, ανέδυε από την πρώτη στιγμή έντονη αποφορά προβοκάτσιας.

Προς το παρόν πάντως η νέα επίθεση εναντίον της Χεζμπολάχ, με στόχο την ενίσχυση του Σαάντ Χαρίρι (γιού του Ραφίκ Χαρίρι ο οποίος ηγείται του φιλοδυτικού συνασπισμού) δεν φαίνεται να αποδίδει. Η Χεζμπολάχ αναμένει απλώς να εξαργυρώσει και σε ψήφους την τεράστια κοινωνική δύναμη που διαθέτει και όπως όλα δείχνουν η αμφίρροπη εκλογική αναμέτρηση θα κριθεί από τη στάση του χριστιανικού πληθυσμού.

Όπως παρατηρούσε πάντως και η ισραηλινή εφημερίδα Τζερούσαλιμ Ποστ, σε μια ανάλυση σπάνιας νηφαλιότητας, «όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα των εκλογών η Χεζμπολάχ θα παραμείνει κυρίαρχη δύναμη στο Λίβανο». Η μάχη λοιπόν, συμπλήρωνε η εφημερίδα, δίνεται περισσότερο για τη διεθνή νομιμοποίηση της οργάνωσης. Νομιμοποίηση που, όπως και στην περίπτωση της Συρίας, σημαίνει μεγαλύτερη απεξάρτηση από την Τεχεράνη.

Όποιο και αν είναι το αποτέλεσμα στις κάλπες η Ουάσινγκτον καλείται να αποφασίσει εάν θα αναπτύξει και αυτή διαύλους επικοινωνίας με την Χεζμπολάχ ή εάν θα την αντιμετωπίσει σαν τη Χαμάς, αδιαφορώντας για το κύρος και την ισχύ της σιιτικής οργάνωσης – ουσιαστικά δηλαδή αδιαφορώντας για τις λεγόμενες «πραγματικότητες επί του εδάφους». Η ανάδειξη της φιλοφασιστικής κυβέρνησης του Ισραήλ δυσχεραίνει ακόμη περισσότερο τις αποφάσεις όλων των εμπλεκομένων. Και όλα αυτά σε μια χώρα όπου εδώ και χρόνια η Δύση, το Ισραήλ και η Σαουδική Αραβία εξοπλίζουν παραστρατιωτικά τάγματα θανάτου για την περίπτωση εμφυλίου πολέμου. Πιο απλά, σε μια χώρα με τόσο υψηλή συγκέντρωση ξένων μυστικών υπηρεσιών, όπλων και βρώμικου χρήματος όπου κάθε λογική πολιτική ανάλυση κινδυνεύει ανά πάσα στιγμή να τιναχτεί στον αέρα.

Εφημερίδα ΠΡΙΝ

 


Comments




Leave a Reply